Sunday morning....

As usually the kids woke up VERY early yeasterday morning. It was freezing cold but nice and dry weather so I thought it would be a good idea to go out for a long walk. First we went to a place called Svartsengi and tried to side down the hills but it didn't work very well.

Then we decided to go for a walk in the great Icelandic forrest. The kids were running around, having fun. For a while I thought I had lost the kids in the woods but....

Then I could spot Sigurbjörg in the red coat. It was much harder to find Eyjólfur as he was wearing his camoflash coat.

I got a photo of them in the middle of the forrest. See if you can spot them...

.

.

.

.

.

Then the kids found a christmas tree for us. With twin top so they could both put stars on the top.

However, I didn't like it. So we are sticking to our tall, green, artificial tree once again :-)

Best wishes from Iceland,

The Wicked Witch of the South-West

Here in Iceland we don't do anything special for Halloween. So I think I am the only person here in Grindavik that puts up some decorations... I have the skeletons hanging in the living room, ghosts and bats all over the place and am having a family party in the weekend. Grindavik is not a big town (only about 2700 people live here) so it takes very little to get people talking about you. I guess from here on I will be known as "the Witch". Well I don't mind being a witch, at least it is a change from being "the Bitch"...

Some of my UK friends have contacted me to ask if I am OK - refering to the finacial situation here. All I can say is... Thanks to you all for your concern. Ofcourse it is very bad for some families as hundreds of people are loosing their jobs, many have lost their live savings ect. but in my case... I'm fine. I had no money therefore I had no money to loose :-). But I have my job, my health, my healty kids, my family and friends plus I live in the best place ever...

We have the most beautiful girls in the world.

We have the strongest men in the world

And.....

This is Grindavík

It may be cold. It may have a dead currency. It may have the darkest nights.

BUT...

At the moment I wouldn't want to be anywhere else.

Chao....

Aurora Borealis

I am sure some of my friends from UK would love to have the view that I have from my house. Last week when it was "slightly" colder then it is today I went out in the evening and when I opend the door THIS is what I saw.

My dad(Eyjolfur Vilbergsson) went out with his camera and took loads of photos. It was amazing. This was like a great show with disco lights. They were all green this time. Just after I moved here in March there was one evening like this but then they were all pink. I think that was just for me. Like some kind of welcome home show. But as every one knows PINK is my colour... I have to dig up some photos from that night to show you as well.

But here come more photos.

Until next time... Have a nice one...

Let it snow, let it snow, let it snow....

Yes it is already snow here in Grindavik. Very nice and christmasy. The only problem is that I just want to stay at home and get ready for christmas. Maybe I should just go for it and start decorating this weekend LOL that would shock everyone. Then people would have something to talk about...again... I am a popular subject for the local gossip and it doesn't bother me at all. Most of the time I have earned it... but thats just me... Any way I put some snow photos here just for Claire.

The kids have been SO homesick for Swinton this past week. They are always talking about visiting Deans... I wish we could come for short visit. They got a letter from Amy and family today, perfect timing for that letter to arrive.

But Rachael sent me a text few days ago and said she was going to send me e-mail... Rachael... I´m still waiting :-)

Well, C U L8ER...

Viska gamla fólksins

Ég hitti 97 ára gamla vinkonu mína áðan. Mikið sem það var nú gaman að spjalla við þessu konu. Þegar ég kom til hennar sagði hún mér að lækninrinn hennar hafi verið að tilkynna henni að hún væri orðin frekar mikið veik og ætti ekki langt eftir. Mín viðbrögð voru auðvitað ”ÆÆÆÆÆ en leiðinlegt að heyra það”. Hún var nú samt ekkert döpur yfir þessu og sagði að þegar maður er orðinn 97 ára geti maður nú alltaf búist við þessum fréttum og hló. Ég ætlaði nú bara að stoppa í svona 15-20 mínútur sem enduðu svo í 45-50 mínútum þar sem við spjölluðum og spjölluðum allan tíman meðan ég var að hjálpa henni með eitt og annað.
Það er SVO margt sem maður getur lært af gamlafólkinu ef maður bara gefur sér tíma til að hlusta og þess vegna ætla ég að setja hér einn vel valinn kafla úr spjallinu okkar.

Hún: “Guðrún mín það er nú alltaf svo gott að tala við þig. Þú er nú alveg einstaklega góð manneskja.”
Ég: “Ja, ég get nú alveg lofað þér því að það eru ekki allir sammála þér með þetta. Ég er nú örugglega ekkert betri en annað fólk, hehe”
Hún: “Það fólk sem segir eitthvað annað um þig veit þá bara ekkert hvað það er að segja. Ég get sko sagt þér það að þegar maður er orðinn svona gamall þá er maður nú búinn að læra að þekkja hvaða fólk er gott og hvað ekki og ég sé það og veit nú alveg hvað þú ert góð”.
Ég: (hálf aulaleg) “Ég er nú enginn dýrðlingur, ég hef alveg örugglega gert eitt og annað af mér sem telst ekki sérstaklega gott eða fallegt”.
Hún: “Það skiptir engu máli, það gera allir einhverja vitleysu einhvern tíman”... “Ég get sagt þér það að þegar maður verður gamall þá sér maður ekki eftir neinu sem maður gerði bara því sem maður gerði ekki. Maður lærir oft mest af vitleysunni sem maður gerir og á meðan maður lærir af því þá er allt í lagi að gera vitleysur”.
Ég: “Sumir trúa því nú að maður verði dæmdur á æðri stöðum þegar maður deyr ef maður hefur gert eitthvað mikið af sér”.
Hún:”Ég veit ekki betur en það sé líka talað um fyrirgefningu syndanna á sama stað og þetta er sagt. Svo ef maður lærir af vitleysunni og gerir hana ekki aftur þá á maður nú að sleppa í gegn. Hehehe”

Ég held að þetta sé alveg hár-rétt hjá henni því meira að segja núna þegar ég er bara 35 ára þá stend ég mig að því að hugsa “Oooohhh, ég hefði átt að....”
Ekki sé ég eftir að hafa pakkað niður í töskur og flutt til Manchester árið 2003 með 2ja ára tvíbura og byrjað nám á mínu öðru tungumáli eftir margra ára hlé frá skóla. Margir sögðu að ég væri klikkuð og gæti aldrei klárað þetta. Þetta var geðveik vinna en ef ég hefði ekki gert þetta þá sæi ég bókað eftir því í dag.
Einu sinni keypti ég mér hund sem hét Ruby, ég sé ekki eftir því. Hún var yndislegasti hundur sem ég hefði geta fengið en.... Ég seldi hana aftur og tapaði slatta af peningum en núna veit ég að ég er ekki rétta týpan til að eiga hund...
Og þegar ég var í bílnum eftir að ég kom frá vinkonunni þá var ég að hugsa um þetta og komst að því að lang flest ruglið sem ég hef gert er þess eðlis að ef ég gæti spólað til baka og lifað lífinu uppá nýtt, vitandi það sem ég veit í dag, þá myndi ég gera þetta allt aftur og ekki breyta neinu. Nema kannski e-u smotteríi á árunum 1996 og 1997 :-)

Þá kom að því...

Það kom að því að ég lét þessa blessuðu Breta plata mig út í að blogga... :-$ Ætli maður neyðist þá ekki til að hafa svona annað hvert á ensku ef ég endist í þessu. En það kemur allt í ljós.

Eins og ég kann nú vel við mig í Grindavíkinni þá hef ég nú mikið verið að spá í það undanfarna daga hvort þetta hafi verið rétt "move" hjá mér að flytja til baka... Það hefði margt verið öðruvísi ef ég hefði ákveðið að taka vinnuna úti og vera þar áfram... Það hefði líka margt verið öðruvísi ef ég hefði komið beint heim eftir prófið í október 2007... huuuummmm
Öðruvísi já en... hefði það verið eitthvað betra eða kannski verra... það er spurning.